เครื่องคำนวณ / กลึงเกลียวด้วย G76

เครื่องคำนวณ

กลึงเกลียวด้วย G76

หาความสูงเกลียว, พิกัด X โคนเกลียว, ระยะกินลึกในแต่ละเที่ยว (Pass) และโค้ดคำสั่ง G76 รูปแบบ 2 บรรทัดของ FANUC สำหรับกลึงเกลียวนอกและเกลียวในเมตริก เกลียวนิ้ว UNC UNF และเกลียวท่อ BSP

ความสูงเกลียว——
X ที่โคนเกลียว——
ผิวนอกก่อนกลึงเกลียว——
จำนวนเที่ยว——
เปิดใน Backplot

บรรทัดเหล่านี้เขียนตามรูปแบบสองบรรทัดของ Fanuc Series 0i ระบบ G-code A ชุดควบคุมรุ่นเก่าที่ใช้ G76 บรรทัดเดียว และชุดควบคุมยี่ห้ออื่น เขียนต่างจากนี้ ให้ตรวจกับคู่มือของเครื่องก่อนใช้

เที่ยวความลึกรวมเพิ่มXZ เริ่ม

วิธีคำนวณ

ความสูงเกลียวและโคนเกลียวมาจากรูปร่างพื้นฐานของเกลียวเมตริก ISO เมื่อ P คือระยะพิตช์

hนอก=0.6134 Phใน=0.5413 Ph_{\text{นอก}} = 0.6134\,P \qquad h_{\text{ใน}} = 0.5413\,P

สำหรับเกลียวนอก 0.6134 P คือครึ่งหนึ่งของผลต่างระหว่างขนาดเกลียว d กับเส้นผ่านศูนย์กลางโคน d3 = d − 1.2269 P ค่า X ที่โคนจึงเป็น d − 2h สำหรับเกลียวใน 0.5413 P คือครึ่งหนึ่งของ D − D1 เกลียวจึงเริ่มจากรู D1 ออกไปถึง X = D ค่าเหล่านี้เป็นขนาดพื้นฐานที่ยังไม่คิดชั้นพิกัดความเผื่อ เกลียวนอก 6g เล็กกว่าขนาดพื้นฐานเล็กน้อย และรูของเกลียวใน 6H อยู่ที่ D1 หรือใหญ่กว่าเล็กน้อย ให้กลึงผิวนอกเล็กกว่า D เล็กน้อยก่อนกลึงเกลียว เช่น Ø19.85 สำหรับ M20×1.5 แล้วตั้งขนาดสุดท้ายด้วยริงเกจเกลียวหรือปลั๊กเกจเกลียว หรือวัดเส้นผ่านศูนย์กลางพิตช์ แล้วแก้ค่า X หรือค่าชดเชยการสึก

เกลียวนิ้วแบบยูนิฟายด์ (UNC UNF) มีรูปร่างพื้นฐาน 60° แบบเดียวกับเกลียวเมตริก ISO จึงใช้ความสูงเกลียวเดียวกัน โดยระยะพิตช์ P = 25.4 ÷ TPI บนเครื่องที่เขียนโปรแกรมเป็นมิลลิเมตร (G21) ให้เขียนระยะนำ F สี่ตำแหน่งทศนิยม เช่น F1.9538 สำหรับ 13 เกลียวต่อนิ้ว ความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษน้อยกว่า 0.001 มม. ตลอดเกลียวยาว 30 มม. ถ้าเขียนสามตำแหน่ง (F1.954) จะคลาดเคลื่อนราว 0.002 มม. ขนาดในรายการแปลงเป็นมิลลิเมตรแล้ว ถ้าเลือก "กำหนดเอง" ให้กรอกเส้นผ่านศูนย์กลางเป็นนิ้ว

เกลียวท่อ BSP แบบตรง (G ตาม ISO 228-1) และเกลียว BSW ใช้รูปร่างวิทเวิร์ธ 55° ที่ยอดและโคนเกลียวโค้ง เกลียวนอกและเกลียวในสูงเท่ากัน h = 0.6403 P โคนของเกลียวนอกจึงอยู่ที่ D − 1.2807 P และรูของเกลียวในมีขนาดเดียวกัน สองหลักท้ายของ P ในบรรทัดแรกเป็น 55 หน้านี้ไม่รวมเกลียวท่อแบบเรียว (NPT และ BSPT R Rc) ซึ่งต้องใส่ค่าเรียว R ในบรรทัดที่สองและคิดระยะวัดของเกจ

G76 กลึงทุกเที่ยวให้พื้นที่หน้าตัดของเศษเท่ากัน ร่องเกลียวเป็นรูปตัววี พื้นที่จึงเพิ่มตามกำลังสองของความลึก ความลึกรวมหลังเที่ยวที่ n คือ

Dn=QnD_n = Q\sqrt{n}

Q คือความลึกของเที่ยวแรก เมื่อเที่ยวใดเพิ่มความลึกน้อยกว่าความลึกต่ำสุด ชุดควบคุมใช้ความลึกต่ำสุดแทน เที่ยวกลึงหยาบหยุดที่ h − R และเที่ยวเก็บผิวกลึงถึงความสูงเกลียวเต็ม h เที่ยวแรกตัดระยะเผื่อ R ออก เที่ยวที่เหลือวิ่งซ้ำที่ความลึกเดิม ถ้ากำหนดเป็นจำนวนเที่ยวกลึงหยาบ ความลึกเที่ยวแรกคือQ=(h−R)/NQ = (h - R)/\sqrt{N} และตารางแสดงจำนวนเที่ยวจริง ซึ่งน้อยลงเมื่อความลึกต่ำสุดมีผล

G76 ป้อนมีดลงตามด้านข้างของร่องที่หันเข้าหาจุดเริ่ม ตามภาพ 4.2.7 ในคู่มือเครื่องกลึง Fanuc 0i-F คมจึงตัดอยู่ด้านเดียว จุดเริ่มของแต่ละเที่ยวจึงเลื่อนไปทางจุดเริ่มเป็นระยะ(h−Dn)tan⁡(a/2)(h - D_n)\tan(a/2) เมื่อ a คือมุมคมมีดในสองหลักท้ายของ P ช่อง Z เริ่ม ในตารางแสดงค่านี้ และเที่ยวเก็บผิวเริ่มที่ Z ของจุดเริ่มพอดี ถ้าเป็น 00 มีดป้อนตรงและคมทั้งสองด้านตัดพร้อมกัน คู่มือแสดงเฉพาะการกลึงไปทางแกน Z ลบ ถ้ากลึงไปทางแกน Z บวก ตารางใช้กฎเดียวกันแบบกลับด้าน

ตารางคำนวณตามสูตร เที่ยวกลึงหยาบเที่ยวสุดท้ายและเที่ยวเก็บผิวอาจต่างเล็กน้อยตามรุ่นของชุดควบคุม คำอธิบายเต็มของแต่ละคำและภาพการเคลื่อนที่อยู่ในหัวข้อกลึงเกลียว G76 ของบทงานเกลียวบนเครื่องกลึง

สิ่งที่หน้านี้ตรวจให้

  • ใช้ G97 และค่า S เดียวกันทุกเที่ยว แกน Z เคลื่อนที่เร็ว ระยะนำ × S มม./นาที ให้ตรวจว่าไม่เกินอัตราป้อนสูงสุดของการกลึงเกลียวบนเครื่องที่ใช้
  • จุดเริ่ม Z ห่างจากต้นเกลียวอย่างน้อยสองถึงสามเท่าของระยะนำ เพื่อให้แกนเร่งถึงความเร็วก่อนมีดถึงชิ้นงาน หน้านี้ถือว่าเกลียวเริ่มที่ Z0
  • ถ้าไม่ถอยเฉียง (00) จุดสิ้นสุดเกลียว Z ต้องอยู่ในร่องหลบมีด ถ้าถอยเฉียง เกลียวเต็มความลึกสิ้นสุดก่อนจุดสิ้นสุดเกลียว Z เท่ากับระยะถอยเฉียง ใน G76 แบบสองบรรทัด สองหลักกลางของ P เป็นทั้งตัวเปิดและระยะของการถอยเฉียง จึงไม่ต้องสั่งรหัส M ส่วน M23 และ M24 ใช้กับ G76 แบบบรรทัดเดียวของชุดควบคุมรุ่นเก่า
  • ค่า P และ Q เป็นไมโครเมตรเต็มจำนวน ไม่มีจุดทศนิยม